Maria

Universele naam voor het vrouwelijke, dat zo lang ontkent is in onze wereld, dat zolang misbruikt is, dat zolang geleden heeft, dat niet meer kan wijken, dat zich kenbaar moet maken......
Iedere grote Cultuurverandering kenmerkt zich door de openbaring van een geheim en zo ook nu... nu wij op het keerpunt staan zal dit geheim zich kenbaar maken in talloze vormen gelijk het een vrouw betaamt....
In de ontwikkeling van het vrouwelijk mysterie zien wij in de mythologische tijden de figuur van Isis ontstaan zij is de draagster van het leven, zij kan iets op gang zetten... alles onzichtbaar.. alles dienstbaar aan het leven zelf...
In de religieuze fasen van de mensheidsontwikkeling kwam er de Stella Maris figuur een vrouwen figuur, Maria staande op een vis in het water, Sterre der Zee. Een beeld dat aangeeft dat haar eigen willen(benen) overgeleverd is aan het sociale (water) veld waarin deze vrouw zich begeeft... wikken en wegen alsmaar zoekend naar harmonieuze verhoudingen zichzelf opofferend........
In de meer modernere tijden (maar wat is tijd) zien we de figuur van Maria met het kind opduiken... een meer humanistische benadering, meer bewustzijn, het opvoeden van een kind...
jezelf tegenover het kind plaatsen om de scherpe kantjes eraf te krijgen zonder het leven te verliezen, ga er maar aan staan. Verbondenheid en gescheidenheid de weg wijzend zelf steeds weer stappen terug zetten om het contact niet te verliezen............

En zo zien we dat  zich ook hier een gedeelte van het oerbeeld zich aftekent:

in de mystieke sfeer              Isis                                         aarde
in de religieuze sfeer            Stella Maris                           water
in de humane sfeer               Maria moeder met kind       lucht

en blijft er nog 1 sfeer over Maria Onbevlekte Ontvangenis   vuur
hoe zouden we deze sfeer noemen en hoe zouden we deze figuur vorm geven?
We treden hier in de geestelijke sfeer en we zouden deze sfeer gnostisch kunnen noemen. Deze geestelijke sfeer is de zwaarste en moeilijkste sfeer voor een vrouw om te beleven. In deze sfeer wordt totale wegcijfering cq terughouding gevraagd. En dit alles ten behoeve van het kind dat zich ontwikkelen wil........ moet.......

En nu moeten we ons in deze sfeer het kind niet voorstellen als een babytje met luiers om.... het is een uiterlijk al volwassen mens, maar een mens die kwa mens-zijn nog in de kinderschoenen staat, die zich nog moet ontwikkelen, die nog moet leren zelfstandig te denken en zelfstandig tot een eigen oordeel te komen en dat is iets wat we niet op school leren, daar is de wijsheid van deze zeer diep invoelende vrouw voor nodig om dit tot een goed einde te brengen. Deze weg is niet zonder gevaren... hoeveel mannen zijn er niet uitgestapt, omdat zij het geestelijk niet meer aan konden?

Veel grappen worden over dit mysterie gemaakt, maar is dit alles niet uit onvermogen? In de fysieke sfeer is het natuurlijk niet mogelijk, dat een vrouw onbevlekt een kind baart, maar in de geestelijke sfeer is dit wel degelijk mogelijk, het wordt alleen door de buitenwereld niet begrepen. En de rol, die deze vrouw deze maagd, moet spelen wordt haar vaak niet in dank afgenomen, maar innerlijk voelt deze vrouw, dat ze niet mag afhaken, ook al verklaart de hele wereld haar voor gek... tot het einde toe totdat deze mens als kind begonnen op eigen benen kan staan, dan pas kan, pas dan kan er sprake zijn van loslaten....

Hoe nu deze vrouwen figuur weer te geven? Het oerbeeld komt ons te hulp.. zoals de acht als kubus alle voorgaande vormen kan bevatten, zo kan deze vrouw met haar zielegesteldheid ieder mensen-kind omvatten en aan ieder van deze kinderen (die ook al uiterlijk volwassen kunnen zijn) dat geven wat goed is voor de ontwikkeling op dat moment.....

En is dit niet een eenzame en zware taak? En wordt deze taak niet zwaar ondergewaardeerd in onze huidige verhoudingen die toch veelal op het materiele gericht zijn?

En daarom is het goed aan deze zware taak, die alleen een vrouw kan volbrengen een teken te bevestigen, een teken dat ons er altijd aan zal herinneren, dat een vrouw een dergelijke taak op zich kan en soms ook moet (voor haar eigen ontwikkeling) nemen.

Uit de hand van Frans Coppelmans komt het volgende beeld naar voren:
We zien een vrouwen gestalte met de armen in een liefdevol ontvangend gebaar, kom maar hier bij mij ben je veilig, ik zal voor je zorgen....
zien wij op naar haar gezicht dan worden we letterlijk naar binnen gezogen richting het hart.... deze figuur heeft geen eigen gezicht (terughouding) en onze blik komt terecht in de gouden hartstreek, die onze blik weerkaatst! en via het schedeldak  terug naar buiten treedt en ons eigen oog weer bereikt..... we zien onszelf in haar... ons wezenlijke zelf... dat wat wij haar toegedicht hadden komt terug als iets van onszelf... wij moeten er zelf iets mee... hoe moeilijk ook........

Technisch gezien geven we dit beeld verder vorm door het gelaat open te houden en de opening door te trekken naar de hartsfeer waar we een gouden schaal plaatsen. In het schedeldak plaatsen we vele zilveren knopjes zodat de subtiele teruggekaatste energie weer naar buiten kan treden....

en zo komen we tot de conceptie van een nieuw Maria beeld.... Maria onbevlekte ontvangenis of misschien ook toepasselijk Maria met de duizend gezichten (hoewel ze zelf geen gezicht heeft).. zij geeft een gezicht aan het wezenlijke in de mens... en wat is er waardevoller dan het wezenlijke in ons?

De gouden schaal in de hart sfeer kunnen we vervolmaken door er twee delen van te maken, die meebewegen in het ritme van de tijd... 's ochtends liggen de delen horizontaal en langzaam met de tijd mee komen ze in een soort V te staan tegen het middag uur, waarna de beiden vlakken weer gaan dalen tot de avond valt en ze weer horizontaal staan.

En zo zal deze vrouwen figuur velen verlevendigen en nieuwe hoop geven. De velen die zoekende zijn........ naar zichzelf.