This paper considers a contour as an infinite number of points. To manage this number a creative principle is demonstrated. The well-known method of sampling or digitising, in which a contour is looked at as an analogue signal and the approximation of it as a list of xy-coordinates, is not discussed in this paper. Neither situations where a contour can be considered as some function. All possible contours are subject-matter.
The problem of pattern-recognition and of ambiguity of meaning are elaborated in the discussion.


In dit artikel wordt een contour beschouwd als een oneindig aantal punten. Om deze oneindigheid aan te kunnen hebben we een creatief principe nodig. De bekende methodes van sampling of digitalisering, waarbij een contour beschouwd wordt als een lijst xy-co├Ârdinaten, wordt hier niet besproken. Ook situaties waarin een contour beschouwd kan worden als een funktie laten we buiten beschouwing. Uitgegaan wordt van alle mogelijke contouren. Het probleem van patroonherkenning en het probleem van de betekenis ambigu├»teit wordt uitgewerkt in de discussie.