De werkelijkheid.

Ook zo'n begrip, dat veel verwarring veroorzaakt. Mede door invloed van de Amerikaanse literatuur is er een idee ontstaan, dat er een soort werkelijkheid buiten ons bestaat, die objectief kenbaar is. Dit is natuurlijk een kwalijke misvatting. Voor een mens is het altijd zijn of haar werkelijkheid en vervolgens ontstaat het probleem hoe kunnen wij samen over onze werkelijkheden communiceren......dit beschrijft Strasser mooi door het probleem van de rots....er staat ergens een rots en er zijn verschillende mensen die vanuit verschillende gezichtshoeken naar de rots kijken niemand ziet de gehele rots...er is altijd wel een stukje onzichtbaar..... het gaat om het overbruggen van de verschillen niet om het eens en voor altijd vaststellen van de werkelijkheid waaraan wij ons dan allemaal zouden moeten onderwerpen...dit is natuurlijk onzin...maar je zou de mensen de kost moeten geven, die dit werkelijk geloven.....de werkelijkheid alsof die gekend kan worden en dan ook nog als objectief vaststelbare werkelijkheid. Het probleem is niet, dat er geen werkelijkheid zou bestaan maar dat er werkelijkheden bestaan.
Waarom is dit verkeerde idee over de werkelijkheid een kwalijke misvatting? Het is een kwalijke misvatting, omdat het de individuele mens het gevoel ontneemt op de waarachtigheid van zijn of haar eigen werkelijkheid....er waart een idee rond alsof iemand zou weten of te weten zou kunnen komen hoe de werkelijkheid eruit zou zien....en vandaaruit zwijgt de mens...hij of zij durft geen verantwoordelijkheid meer te nemen voor zijn of haar eigen waarneming.. ...en dit is de cultuur ziekte waaraan we lijden. Het blokkeert de vrije waarachtige individuele inbreng in het geheel.
De inbreng van Frans Coppelmans is, dat we een gemeenschappelijke universele communicatie basis krijgen om de verschillende werkelijkheden als waarde te (h)erkennen en met elkaar in verband te brengen.
Home
Index