We hadden dus 1 en we hebben nu 2( ). We hebben dus door de deling iets verloren...net als bij de vaas toen hij in stukken viel was de oorspronkelijke hele (vaak ook mooie en dierbare) vaas verdwenen.... het paradijs ook zo'n verlies....we gaan op zoek naar wat we verloren hebben we kunnen niet achteruit in de tijd dus voorwaarts....


                       
.-----------------------------.    2(4) bv.

Hoe kunnen we nu het oude gegeven 1 terugvinden en tegelijkertijd het nieuwverworvene 2(4) behouden?
In feite moeten we wat er van 1 naar 2(4) plaatsvond reconstrueren van 2(4) naar ? hoe dit eruit ziet weten we nog niet het enige dat we weten is dat het om 3 punten gaat. Om 2(4) te behouden en 1 terug te vinden kunnen we bv het volgende suggereren:

                         
.------.----------------------.    2(4)

of

                         
.------------------------.----.    2(4)

of een driehoek?

Echter de meest eenvoudige oplossing (de oplossing die het minst veronderstelt) is degene waarbij het derde punt precies in het midden ligt (we kunnen bij punten ook nog niet spreken van massa verschillen bv.):

                        
.--------------.--------------.    3(4)

Hoe benoemen we nu de overgang van 2(4) naar 3(4) was de overgang van 1 naar 2(4) een deling dan noemen we de reconstructie van deze overgang een vermenigvuldiging en het mooie van dit woord is dat er enig in zit  verm-enig-vuldigen het terugvinden van wat verloren is gegaan in een nieuwe verhouding, want als je de scherven van de vaas uiterst zorgvuldig aan elkaar plakt dan krijg je wel weer een hele vaas maar het is natuurlijk niet meer de oude vaas het is de oude vaas met jouw plakinspanningen erbij en de bewustgeworden emoties; een nieuwe vaas dus.
Samenvattend:


                          1            2(4)           3(4)

                                 :                  *
                              delen        vermenigvuldigen

                           t1            t2               t3
                           >>>>>>>>>>>>>>>>>>

Het is een prettige gedachte, dat als iets verliest je het kunt terugvinden en dat wat uit het verlies als waarde zich manifesteert (dit lijkt vreemd maar is het helemaal niet...pas als de vaas stuk valt komen we te weten dat we er zo gehecht aan waren omdat we die vaas van oma gekregen hadden die mij zo dierbaar is....dit komt in dit gebeuren vrij...zonder dit gebeuren was het er al maar we waren het ons niet bewust...de volgende stap is deze waarde een plek te geven) iedere keer opnieuw ingezet kan worden er is iets tot stand gebracht.... En ligt in deze drie stappen ook niet het geheim besloten van het kinderversje: Eén ei is geen ei, twee ei is een half ei en drie ei is een Paasei? Gelukkig wordt dit lied nog steeds met volle overtuiging gezongen.

Volgende                                                                           Terug



                     
 Volgende
 Terug
Home

Index